Όταν δεν έχω κάτι να γράψω και βρίσκομαι στην Ελλάδα απλώς ανοίγω την τηλεόραση. Αυτό από μόνο του αρκεί.
Βλέπεις, συνήθως όταν επισκέπτεσαι τον τόπο καταγωγής σου όλοι σου, εσύ μπορεί να έχεις άδεια, δεν έχουν όμως και οι φίλοι σου. Και τι κάνεις όταν δεν τους βλέπεις; Θα ήθελα να απαντήσω σ’ αυτή τη ρητορική ερώτηση με “οδηγώ στην παραλία και τραβάω φωτογραφίες” αλλά κακά τα ψέματα, όλα αυτά τα ‘χουμε κάνει, στον τόπο που γεννήθηκα πηγαίνω, τα ΄χω δει σχεδόν όλα και είναι πάντα το ίδιο πράγμα. Να νοικιάσω να δω DVD δεν παίζει μιας και όπως ανακάλυψα όλα τα ντιβιντάδικα της περιοχής έχουν κλείσει. Οπότε ανοίγω την τηλεόραση. Εδώ δικέ μου βρίσκεις διαμάντια. Μισώ τις λίστες αλλά λέω να κάνω μια εξαίρεση εδώ μιας και αλλιώς ρισκάρω αυτό το κείμενο να βγει αχταρμάς με τόσα που έχω δει, σ’ αυτή μου την επίσκεψη αλλά και σε άλλες.
Τζούλια Αλεξανδράτου με γιο πολιτικού στο πολεμικό μουσείο.
Ξέρω ότι η Τζούλια Αλεξανδράτου είναι μοντέλο, αυτό το καταλάβαμε. Τον άλλον δεν τον ήξερα, πιθανότατα γιατί μέχρι τώρα δεν έχει κάνει τίποτα, δεν έχει δημόσια παρουσία, πιθανώς τώρα ξεκινάει τη ζωή του. To cut long story short, Ζαγορίτης βγαίνει έξω και γνωρίζει Τζούλια. Ακολούθως παίζει ένα “right now date” και πάνε σ’ άλλο μαγαζί. Μετά ο τύπος της λέει “που ΄σαι δικιά μου, θα σε πήγαινα στη γκαρσονιέρα μου αλλά ξέρω κάτι καλές γωνιές στο Πολεμικό Μουσείο και τα παιδιά εκεί είναι δικά μου, θα μας αφήσουν να μπούμε μέσα”. Εντάξει. Αν είσαι νέος ενήλικας λες “καλά, σίγουρα θα πέσει η γκόμενα μ’ αυτή την ιδέα”. Αν η γκόμενα είναι επίσης νέα ενήλικας δηλαδή. Κι αν ακόμα δεν είναι και τα ‘χει ακούσει όλα, όπως η Τζούλια Αλεξανδράτου, πάλι θα πέσει μιας και είσαι γόνος πολιτικής οικογένειας. Μέχρι εδώ καλά. Μετά τους πιάνουν στα πράσα και μασάνε τα λόγια τους, προσπαθούν να δώσουν εξηγήσεις. Ο Ζαγορίτης προσπαθεί να βάλει τον πατέρα να ξελασπώσει τον κανακάρη του, λες και θα γίνει κάτι τελοσπάντων. Π.χ. θα σβήσει τις μνήμες των τηλεθεατών και θα βάλει να κατασχεθούν όλες οι φωτογραφίες και τα βίντεο που δείχνουν τους δύο να κωλοτρίβονται. Έχω να προτείνω κάτι πολύ απλό. Ζαγορίτη: Εντάξει, είσαι φραγκάτος. Έβαλες βύσμα για να πάρεις καλή μετάθεση. Πήγες και τα ‘ριξες σε τσοντού εθνικής εμβέλειας και σκέφτηκες από μέσα σου ότι δε μπορεί ρε πούστη να έχει πάει να το κάνει σε μουσείο, θα την πάω από κει και θα τη φιγουράρω και στα άλλα τα βύσματα που κοιμούνται στους κοιτώνες. Όλα μέχρι εδώ καλά. Ο καθένας κάνει το κομμάτι του όπως μπορεί, αυτός όπως και πολύ λίγοι άλλοι είναι μερικές κλίμακες παραπάνω από τους περισσότερους από μας τους άντρες. ΑΛΛΑ: βγάλε μια σπονδυλική στήλη ρε παιδί μου. Πες “ναι ρε τσουτσούνια, στο φινάλε χτύπησα και τον πρώτο μούνο στη πιάτσα και μου κανε και λίγο τη δύσκολη αρχικά αλλά ήξερα ότι στο τέλος θα ‘πεφτε και ξέρετε γιατί; Γιατί ο μπαμπάς μου είναι το Χ ανώτερο στέλεχος στο Ψ μεγαλοκόμμα και πήγα και της το μόστραρα! Σας έχω όλους γραμμένους στ’ αρχίδια μου, και την άλλη βδομάδα θα βρω μια άλλη κάργια και θα την πάω στο Λόφο της Πνύκας να της πετάξω τα μάτια έξω και για τα μάτια του κόσμου θα παω για εικονική δίκη στο ναυτοδικείο αλλά θα τη βγάλω ασφαλώς καθαρή, και εσείς όλοι με ζηλεύετε και με βρίζετε αλλά θελετε να μου μοιάσετε γιατί πηδάω τα καλύτερα μουνιά της επικρατείας, μουνιά που άντρες με τα διπλάσιά μου χρόνια δε μπορούν να σταυρώσουν κι όλα αυτά ξέρετε γιατί; Γιατί είμαι πλούσιος, να γιατί! Αυτή τη ζωή θα ζω όσο εσείς θα σκίζεστε μέχρι τα 65 για ένα μεροκάματο.” Αυτό να έκανες και θα σε εψαχνα για να σου σφίξω το χέρι. Αλεξανδράτου: Αυτή το είπε τουλάχιστον ότι είναι μεγάλη πόρνη. Αλλά αυτό έγινε πολύ πριν το περιστατικό με το μουσείο. Περιμένω πότε θα βγει να δηλώσει “Μη μου ζαλίζετε τον έρωτα, στο φινάλε ναι ρε, μου την πέφτουν 10-15 πλούσιοι εκεί που βγαίνω/δουλεύω/τραγουδάω, μου κάνουν δώρα περιδέραια, αυτοκίνητα, συμβόλαια για CD και γενικώς ό,τι θέλω το έχω. Θα έχω να λέω στις κάργιες τις φίλες μου ότι γιος Χ μεγαλοστελέχους του Ψ κόμματος με πήγε στο Πολεμικό Μουσείο για να με ξεσκίσει και θα ζηλεύουν μέχρι αηδίας. Με ανεβάζουν πουτάνα σε blogs και forums και κουτσομπολίστικα περιοδικά αλλά έχω φράγκα και η γνώμη τους δε μετράει μία για μένα.” Πέριμένω και τους δύο σε 5…4…3…2….
Ράδιο Αρβύλα
Δε θα ήταν ωραία να πληρωνόσουν και να κάθεσαι να λες μαλακίες ωσάν να είσαι στην καφετέρια με την παρέα σου; Έτσι απλά. Ακόμα και οι “μεσημεριανές” εκπομπές, παρά το ότι είναι σκέτη ξεφτίλα, τουλάχιστον οι συντελεστές προσπαθούν. Καλλωπίζονται πριν βγουν στην τηλεόρα, στέλνουν κόσμο σε νυχτερινά μαγαζιά, κυνηγούν “διάσημους”, μερικές φορές επινοούν ιστορίες από το πουθενά περι “γνωστού πολιτικού που εθεάθη να πασπατεύει τα βυζιά γνωστής μοντέλας”, φέρνουν καλεσμένους στο στούντιο, και γενικώς έχουν ανάγει σε επιστήμη το να παίρνεις κάτι εντελώς αδιάφορο και να του δίνεις σημασία λες και είναι η πετρελαιοκηλίδα της BP. Οι άλλοι, εκείνοι του Ράδιο Αρβύλα τι κάνουν; Κάποτε είχαν εκπομπές που ασχολούνταν με σημαντικά θέματα και τα έκαναν σάτιρα, δηλαδή όντως δούλευαν. Έπαιρναν κάτι σημαντικό και ασχολούνταν μαζί του σα να ήταν σημαντικό. Τώρα απλώς παίρνουν κάτι σημαντικό και απλώς τον ξύνουν. Όπως θα κάναμε εμείς στην καφετέρια αλλά πληρώνοντας τον καφέ. Ακόμα και το Loose Women δείχνει σαν εκπομπή του History Channel μπροστά του. Τουλάχιστον 10 λεπτά που είδα από μια εκπομπή.
“Μεσημεριανές” εκπομπές
Έκανα μια παρένθεση παραπάνω για τις εν λόγω εκπομπές κι εδώ θα αφιερώσω περισσότερο χώρο. Προσπαθώ να σκεφτώ ποια είναι η Ελληνίδα Katie Price και τι νούμερο σουτιέν φοράει αλλά δε μου έρχεται τίποτε στο μυαλό. Έχω χάσει επεισόδια τόσα χρόνια. Καλά οι “μεσημεριανές” εκπομπές υπάρχουν εδώ κι αρκετά φεγγάρια αλλά δεν είχει αυτό σημασία. Σημασία έχει ότι όλοι τις βλέπουμε κι ας τις βρίζουμε. Κάτι που το Ράδιο Αρβύλα δεν έχει κάνει και αυτό γιατί εκείνοι έχουν σταθερό κοινό είτε λόγω Α.Μ.Α.Ν. που τους βλέπουν λόγω κεκτημένης ταχύτητας είτε λόγω τωρινού περιεχομένου είτε και των δύο και κανείς άλλος δεν ασχολείται. Ενώ οι “μεσημεριανές”… Ίσως επειδή πάνε με το φαγητό. Συνήθως όταν είμαι Ελλάδα και τις βλέπω, τρώω όσπρια, οπότε έχει δημιουργηθεί ένα neural pathway στον εγκέφαλό μου τέτοιο που τώρα κάθε φορά που τρώω φασόλια ή φακές με ατζούγια αμέσως σκέφτομαι τη Φαίη Σκορδά . Αντίστοιχα, η θέα της Φαίη Σκορδά κάνει τη φασολάδα να πάει κάτω πιο εύκολα (και με παπάρα στο ζουμί). Και δεν κάνω πλάκα. Καλά, είναι και η σκέψη των nouveau riche. Τους βλέπεις στα παράθυρα και λες μέσα σου ότι μπορεί να έχεις τα προβλήματά σου, μπορεί να τρώς πακέτο απ’ το αφεντικό, μπορεί να έχεις έξοδα αλλά τουλάχιστον δεν είσαι φαντασμένος μαλάκας/αδερφή/airhead με φουσκωτά βυζιά που πλούτισε χτες, αν και μπορεί να θέλεις να μοιάσεις σ’ ένα απ΄τα παραπάνω αρχέτυπα μιας και έχουν λεφτά. Αυτοί όλοι είναι μια σκάλα παραπάνω από το συρφετό που πηγαίνει στον Jeremy Kyle.
Εδώ θα έλεγα “Ο Jeremy Kyle είναι ο αντίστοιχος Χ της Ελληνικής τηλεόρασης” αλλά δε νομίζω να υπάρχει αντίστοιχος στην Ελλάδα. Ας τον παρομοιάσουμε με τον Jerry Springer που είναι και λίγο πιο γνωστός. Για τον Jeremy Kyle τώρα. Να πούμε, ήξερα τι ΣΚΑΤΟ με δύο πόδια κυκλοφορεί στους δρόμους της Βρετανίας αλλά ΠΟΥ ΤΟΥΣ ΒΡΙΣΚΕΙ ΡΕ και τους γραπώνει; Έχει συνεργεία σε συνεχές standby έξω από council flats και τους προσφέρουν μια νύχτα σε πολυτελές ξενοδοχείο; Γιατί μου μοιάζουν για μεταλλαγμένοι, μάλλον λόγω των συγγενομιξιών που είμαι βέβαιος ότι παίζει εκεί μέσα. Αν πάντως το σόου του Jeremy Kyle μου έμαθε ένα πράγμα, αυτό είναι ότι δε χρειάζεται να είσαι αδύνατος, έξυπνος και με λεφτά για να γαμάς συνέχεια. Κι αν συγκρίνεις τον εαυτό σου με nouveau riche, πάλι καλά. Βλέπεις όμως Jeremy Kyle γιατί; Δεν είναι κατόρθωμα να είσαι καλύτερος από τον κατιμά της ανθρωπότητας.
Ναι το ξέρω ότι το πρόγραμμα του Jeremy Kyle είναι καθημερινές αλλά το χάζεψα μια δυο φορές που δούλευα απ’ το σπίτι. Σου δίνει αντικίνητρο αν είσαι τεμπέλης.